Jonge wetenschappers laten mogelijkheden van proefdiervrije innovatie zien
Grote gevolgen hebben niet altijd grote oorzaken. Zo beginnen belangrijke veranderingen in de wetenschap vaak ongemerkt. Ook de overgang naar proefdiervrij onderzoek voltrekt zich geleidelijk doordat steeds meer onderzoekers kiezen voor mensgerichte modellen in plaats van dierproeven. Om die ontwikkeling te stimuleren, zet de Hugo van Poelgeest Prijs al jarenlang veelbelovende jonge onderzoekers in de schijnwerpers.
Dat proefdiervrije wetenschap allang geen toekomstmuziek meer is, blijkt wel uit de vele mensgerichte onderzoeksmethoden zoals organ-on-chip-technologie, 3D-weefselmodellen en kunstmatige intelligentie. Deze worden steeds vaker ingezet om onderzoek beter en relevanter voor de mens te maken. In plaats van te vertrouwen op proefdieren die niet altijd goed voorspellen hoe het menselijk lichaam reageert, bieden deze innovaties onderzoekers de mogelijkheid om mensgerichte kennis te verzamelen.
Alleen, nieuwe onderzoeksmethoden ontwikkelen kost tijd, samenwerking en investeringen. Onderzoekers moeten de ruimte krijgen om nieuwe ideeën uit te werken, technieken te valideren en toepassingen naar de praktijk te brengen. Dat vraagt niet alleen om wetenschappelijke nieuwsgierigheid, maar ook om doorzettingsvermogen en ondersteuning. De Hugo van Poelgeest Prijs draagt hieraan bij door jonge wetenschappers een podium te geven en te laten zien welke richting de wetenschap op beweegt.
Twijfel is vooruitgang
Voortbouwen op bestaande kennis is één van de grootste krachten van de wetenschap. Tegelijkertijd vraagt vooruitgang ook om de moed om bestaande methoden ter discussie te stellen. Zoals de Franse filosoof René Descartes al zei: “Twijfel is het begin van alle wijsheid.” Door bestaande werkwijzen kritisch te blijven bekijken, ontstaat ruimte voor innovatie.
Wetenschap ontwikkelt zich immers doordat onderzoekers blijven zoeken naar betere manieren om dezelfde vragen te beantwoorden.
Dat geldt ook voor dierproeven. Jarenlang vormden zij de standaard binnen biomedisch onderzoek. Inmiddels zijn er mensgerichte modellen die in veel gevallen beter voorspellen wat er in het menselijk lichaam gebeurt. Voor steeds meer onderzoekers zijn deze technieken dan ook geen veelbelovend alternatief meer, maar een logische volgende stap. Niet omdat dierproeven van de ene op de andere dag verdwijnen, maar omdat steeds duidelijker wordt dat mensgerichte modellen de wetenschap verder kunnen helpen.
Hugo van Poelgeest
De top drie genomineerden van de Hugo van Poelgeest Prijs laten dat zien. Hun onderzoek bewijst dat proefdiervrije innovatie vandaag de dag al volop mogelijk is. Daarmee dragen zij niet alleen bij aan minder dierproeven, maar ook aan wetenschap die beter aansluit op de mens. Hun werk laat zien dat innovatieve ideeën daadwerkelijk kunnen uitgroeien tot onderzoeksmethoden die in de praktijk het verschil maken.
De prijs draagt de naam van Hugo van Poelgeest, die samen met zijn vrouw Vivienne Ruth Sparkova in 1951 de Stichting Bouwstenen voor Dierenwelzijn oprichtte. Hun gezamenlijke missie was het stimuleren van dierenwelzijn, met bijzondere aandacht voor de ontwikkeling van alternatieven voor dierproeven. Sinds Proefdiervrij betrokken is bij de organisatie van de prijs, ligt de nadruk op onderzoekers die maximaal acht jaar geleden promoveerden. Juist deze generatie onderzoekers speelt een belangrijke rol in de verdere ontwikkeling en toepassing van proefdiervrije innovaties.
Anders durven denken
Dat de ontwikkeling naar proefdiervrij onderzoek in volle gang is, blijkt ook uit het aantal inzendingen. Met maar liefst 21 nominaties laat de prijs zien hoeveel talent zich inzet voor proefdiervrije wetenschap.
Op 13 november wordt de Hugo van Poelgeest Prijs opnieuw uitgereikt. De prijs wordt georganiseerd door Proefdiervrij en Stichting Bouwstenen voor Dierenwelzijn.
De top drie genomineerden van dit jaar laten, ieder vanuit hun eigen vakgebied, zien hoe ver proefdiervrije wetenschap inmiddels is ontwikkeld. Samen bewijzen zij dat innovatieve wetenschap en mensgerichte onderzoeksmethoden hand in hand gaan. Daarbij laat hun werk zien dat proefdiervrije innovatie niet langer een verre toekomst is, maar de wetenschap nu al verandert.
Grote gevolgen hebben tenslotte niet altijd grote oorzaken nodig, maar wel onderzoekers die anders durven denken.
proefdiervrij: https://proefdiervrij.nl/
